خب میرسیم به بخش نقد فیلم .
واپسین ساخته بهرام بیضایی را در جشنواره فجر دیدم وهم خوشحال شدم و هم ناراحت.خوشحال برای این که بعد از ۱۰ سال استاد هنوز هم در کارگردانی حرف اول را میزند پردازش و اداره و کنترل دو داستان جدا از هم چه در درون فیلم و چه در پشت صحنه با تمام جزئیات و ظرافت ها وباز هم سبک دیالوگ نویسی قوی که در چند کار اخر او نیز دیده ایمکه شایدبتوان به جرات گفت بهرام بیضایی از بهترین دیالوگنویسان سینمای ایران است.
دکوپاژ و میزانسن ها مانند همیشه خارق العاده است و فیلم برداری اصغر رفیعی جم نیز مثال زدنی است طراحی صحنه ولباس را نیز دیگر نمیگویم فکر کنم خودتون میدونید و دیدید چه قدر عالی است.
موسیقی فیلم هم خوب انجام شده و هیجان بیشتری به فیلم میدهد.
اما ناراحت شدم برای این که بعضی از منتقدان عزیز به جای نقد فیلم کارگردان را نقد کرده و احترام را نیز زیر پاگذاردند ولی خوشحالم که کارگردانانی چون ناصر تقوایی و مسعود کیمیایی به این واکنش نشان دادند و از بهرام بیضایی حمایت کردند.
به قول منتقد خوب و باسواد سینمای ایران امیر پوریا که البته مخالف فیلم بود شخصییتبهرام بیضایی بالاتر از ان است که با نقد کسی بالا یا پایین برود.
این نظر من بود شما نیز نظرتون را بنویسید.